Poezi nga Timo Flloko

Pejë,
në ije të Bjëshkëve te Nemuna
që si pleq të moçëm
me plisa resh mbi krye,
qiejsh kuvendojnë…
Gërryer thellë,
zhuritur,
Gryka e Rugovës.
Lart malet shpinat shtrijnë,
murana flijimi,
ku heshtjen e vet ha durimi,
me lotë ujëvarash,
sytë e kalimtarëve nginj…

Ka rrjedhur koha lumë,
por shtrati i malit s’është tharë.
Nga padurimi klith:
Më ke pritur herët,
po vij!
Gryka zërin e përpin…
Më pështjell një erë, më mpin.
Nderem në ajri,
dhe më merr harrimi…

Ju pëlqen!

Pejë,
vendlindja ime,
në zgrip të pikëllimit!…

Mekuli Press është në prag të mbylljes. Kemi nevojë për mbështetjen tënde, i dashur lexues. Na ndihmo sot edhe me vetëm 1 Euro! - FOTO: No copyright infringement is intended.