Në brengën time s’pipëtin asgjë,
Pres kot së koti,
S’vjen njeri tek unë.
S’vjen ditën e s’vjen natën.
Dhe vetë unë s’vij ashtu siç vija.

Nga sytë e tu u ndanë sytë e mi.
Besimin humbën edhe dritën humbën.
Të miat buzë u ndanë nga të tuat,
Të miat buzë u ndanë nga zbavitja,
Nga jeta dhe dëshira e dashurisë.

Dhe duart nga të tuat janë ndarë,
Dhe s’mbajnë dot në gishta asnjë pupël.
Dhe këmbët janë ndarë nga të tuat,
S’çapiten dot e rrugë s’bëjnë dot.
Kështu na qenka thënë të shoh fundin,
Me fundin tënd.

Ju pëlqen!

Se jeta ime qenka nën pushtetin tënd,
Kjo jetë që më dukej pambarim,
E vetmja shpresë qenka varri im,
Ashtu si yti mes botës së shkujdesjes.
Kam qenë pranë teje,
Kam ftohtë me të tjerët.

Paul Eluard

Shqiperoi Dritero Agolli

MekuliPress është në prag të mbylljes. MBËSHTETE SOT GAZETARINË E PAVARUR DHE ORIGJINALITETIN E MEKULIPRESS. Kemi shumë nevojë për mbështetjen tënde, i dashur lexues. NA NDIHMO sot të paktën edhe me 1 Euro!